Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Ὁ λόγος τῆς σιωπῆς


 

 

Ὁ λόγος τῆς σιωπῆς

 

Ἦταν βραδυασμὸς

κι ὁ πνιχμὸς τοῦ καιροῦ του·

τἄχας ἡμέρα ἦταν τοῦ φωτὸς

καὶ γύρω μου μονάχα σκότος

καὶ ἀπάνω οὐρανοὶ βιασμένοι,

τρεχαλητοὶ ἦταν,

μὲ βοὲς καὶ μπόρες πνιχτές .

 

Τσικνιὰ καὶ τριγμοὶ ἡ παρηγοριά μου·

κι ὀμπρός μου,

ἀπέθαιναν τοῦ δάσους οἱ εὐμορφιές·

ἀφημένη ἡ γεννήτρα σὲ πλάνον φῶς,

τὰ μάτια της κάλυπτε ψεῦδος

κι ὁ κόσμος τους ξένος .

 

Θὰ  ’ταν τοῦ χαλασμοῦ τὴν ὥραν,

ὁποὺ ἡ γῆς χορτασμένη,

ἔφερε μιᾶς εἰς τὸ πλάι μου

καὶ μιᾶς εἰς τοῦ κόσμου τὰ μάτια τ’ ἀκριανά,

τῆς γεννήτρας τὶς ἀλήθειες .

 

Ἡ μιά,

ἀπὸ τὴν νύκτα σημαδοτή,

τῆς γῆς βύζαινε τὰ γεννήματα

καὶ σκόρπια λόγια καὶ χαμόγελα,

μοῦ προσέφερε.

 

Ἡ βλαστή,

μὲ φῶς ἀνάμεσα εἰς τὰ χέρια

καὶ μάτια ἀπὸ εἰκόνες σκιασμένα,

βαστοῦσε μὲ τὸ  ’να χέρι της φωτιὰ

καὶ τὰ χείλη της,

γῆς ἦταν καπνισμένη.

 

Ἀμίλητος ἡ τρίτη πλάι μου,

μιᾶς μὲ τὴν γνῶσιν εἶχε παιδεμόν,

μιᾶς μὲ γραφὴν δὲν εἶχε τελεμόν·

ζωὴν νεκρὴν μέσα της εἶχε

καὶ βίαν·

ἀγέννητον ἦταν χῶμα

καὶ σιωπή!

 

Μονάχα τούτης τῆς στιγμῆς,

ἐγὼ ἤμουν ἡ ἕνωσις·

ὁ λόγος τῆς σιωπῆς .

 

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς

Ἕλλην

6-1-2012

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου