Πυριφλεγέθων

,

Πυριφλεγέθων

Κρυσταλλωμένη εἶσαι δροσοσταλιά,

ποὺ εἰς τὴν ἄκριαν τοῦ κελαρίσματός του βγάζει,

κάποιο ἀνοιξιάτικον πρωινόν,

ἡ αὐγὴ τοῦ καθάριου μυθικοῦ Πυριφλεγέθοντος.

Καὶ ἔτσι,

καθὼς Αὐτὸς κοχλάζει,

κατακαίοντας κάθε εἰς τὸ διάβα του κακόν,

ἔτσι μέσα ἀπὸ τὸ πύρωμα,

ἀνθὸς Ἐσὺ καυτός,

ἀναγεννᾶσαι…

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς

Ἕλλην

19-03-2020.

Φωτογραφία δια χειρὸς Βιολέττας Μελέτη.
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=147136832034848&set=a.112776878804177&type=3&theater

Συνεχίστε την ανάγνωση »

Ζαβολιὲς τῆς Ἀνοίξεως…

Ζαβολιὲς τῆς Ἀνοίξεως…

Τῆς μοῖρας ἡ ὁρμὴ μὲ ὁδήγησε,

σ’ ἑτοῦτα τ’ ἀπόκρυφα τὰ μονοπάτια·

αὐτὰ γιὰ ἐσένανε, μοῦ εἶπε, εἶναι τὰ βήματα,

ἄσε τὴν ὁργὴν ὀπίσω σου καὶ τὰ κρίματα.

Μὴν λησμονᾶς ποῖες πληγὲς ἐδῶ σὲ ἔφεραν,

μέσα ἀπὸ μύριες χαρές, ὦ, ποῖες ἐγκατέλειψαν·

ἐπέζησες ἀπὸ τὴν καταστροφὴν ἑνὸς κόσμου,

μὲ ὁλίγον εἰς τὶς χοῦφτες χῶμα βρεγμένον

καὶ εἰς τὰ μάτια λόγια, λόγια τοῦ τρόμου.

Σὲ  αὐτὴν τὴν εὔφορον γῆς ποὺ τώρα πατεῖς,

εἶναι ῥίζες φυτρωμένες ἀπὸ Βιολέτες ποὺ ξεριζώνει 

                                                                                ὁ καθείς·

ἄσε τὸ χῶμα ἀπὸ τὰ  χέρια σου ἐλεύθερον, θὰ βλαστήσουν,

                                                                               θὰ ἰδῇς·

καθάρια θὰ  γίνουν τὰ νερά,

μῦρα καὶ ζαβολιὲς τῆς ἄνοιξης θὰ σὲ τυλίξουν.

Δὲν εἶναι, μοῦ εἶπε,  ὁ κόσμος αὐτός, ἡ ζωή,

εἶναι τὸ βλάστημα, ἡ διαδρομή…

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς

Ἕλλην

10-2-2020.

Φωτογραφία διὰ χειρὸς Βιολέτας Μελέτη.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=2736690459746126&set=a.112776878804177&type=3&theater

Συνεχίστε την ανάγνωση »

Τετράριθμος ἀνθός.

Τετράριθμος ἀνθός.

Βοριᾶς ὁλόδροσος ἐφύσηξεν

κι ἐτίναξεν τ’ ὁλόλευκόν σου γιασεμί·

ὅλα ἀπὸ μέσα του τὰ μικροπούλια,

ἐφτερούγισαν μὲ ὁρμὴν πρὸς τὴν ζωή.

Ἰοῦς ἦταν τὰ χρώματα μιᾶς πασχαλιᾶς

καὶ γύρω τους ἄνοιξις ἀνεδύθη·

ὅλου τοῦ κόσμου σου ἐκειὰ ἡ ὀμορφιά,

τραγοῦδι ἔγινε, ἔγινε χαρά.

Ὁλόρθον τότες ἐξεκίνησεν 

τὸ πρῶτον του ἐρωτικὸν ταξείδι,

ἕνα μικρόν, πολὺ μικρὸν φιλί,

ἀπὸ τὴν γλῦκα ποὺ ἄφηνε τὸ γελαστόν σου χεῖλι.

Λόγος ἐστάθη πλάι του,

κόσμος καὶ ὁδηγός του·

κρυφὰ τοῦ ἐψιθύριζε:

εἶσαι  ὁ θηλυκὸς πολιτισμός του…

Ἕνα μικρὸν φιλὶ ἐξεκίνησε,

νὰ νυμφευθῇ ταξείδι μακρυνόν·

νὰ εὕρῃ ὀνειρεύθηκε, ταῖρι ἀληθινόν,

τὸν ἔρωτα τῆς ἄκριας, τῆς γῆς τῶν οὐρανῶν.

Τὸ δισάκι του ἦταν ἐλαφρύ,

καθάριον εἶχε μέσα νοῦν καὶ λυγερὴν ψυχῆ·

εἶχε μέσα τὰ λάθη του, τὴν χάριν του,

τὴν παιδικὴν λαχτάραν του.

Ἄχ…πόσον σὲ  ἐζήλεψα μικρὸν φιλί!

ὅπου κι ἄν πᾶς , μαζί σου πᾶρε με·

δροσιά σου κᾶνε με, φίλον κι ἐραστήν,

στὰ ῥίγη ζεστασιά σου βᾶλε με…

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς

Ἕλλην

29-1-2020

Υ.Γ:  Φωτογραφία διὰ χειρὸς Βιολέτας Μελέτη.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=794186253996566&set=a.790143527734172&type=3&theater

Συνεχίστε την ανάγνωση »

Σκέψις

 Σκέψις

Χρειάζομαι νὰ βλέπω

τὴν χαρὰ εἰς τὰ μάτια σου,

κυρίαρχον τὸ χαμόγελον

εἰς τὴν σάρκα τῶν χειλιῶν σου…

Γιὰ ὅ,τι ἄλλον,

θὰ παλέψω…

Δεσποτάκης τῆς Δαμητὸς

Ἕλλην

30-11-2019

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1022817854401789&set=a.115194691830781&type=3&theater

Συνεχίστε την ανάγνωση »

Περπάτα…

Περπάτα…

Ἐβάδισα σ’ αὐτὸ τὸ μονοπάτι,

τῶν ἄλλων τῆς γῆς θεατής·

μέχρι τὴν γέννεσιν ἔφθασα τῆς πρώτης μορφῆς,

τῆς γοητείας, τοῦ φωτὸς καὶ τῆς ἀφῆς.

Ἐστάθην νὰ  θαυμάσω λίγες μονάχα στιγμές·

ἀντίκρυσα  θησαυρόν,

χαμένον ἀπὸ τῶν ἄλλων τὰ μάτια

κι ἦταν ἐμπρός μου ἴσως ἡ ζωή.

Μὲ πλήρωσε ἡ ἁρμονία καὶ μοῦ ᾿δωσε κρυμένα μυστικά,

τὴν ὧρα ποὺ ἐξεσποῦσε μὲ ὁργὴν ἡ καταιγίδα,

γεμίζοντας τὴν καρδιά μου μὲ κομμάτια βγαλμένα ἀπ’τὴν δική της·

νἆναι ἡ ἐπιστροφή μου ἡλιόλουστος,

νὰ  εἶναι…νὰ εἶναι τῶν ἄλλων, ὁδός .

Περπάτα, σιγοψιθύρισα,

φίλε μου λιποτάκτη,

περπάτα, περπάτα, περπάτα,

κι ἄν εἶναι ἡ φυγή σου ἄτακτη,

μακρὺς ὁ δρόμος σου, μακρύς…

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς

Ἕλλην

26-11-2019.

Φωτογραφία διὰ χειρός:

Βιολέτας Μελέτη.

 https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1342195805862272&set=a.1342165162532003&type=3&theater

Συνεχίστε την ανάγνωση »