Χαγιάτι

Χαγιάτι

Σούρουπον εἶναι, Σαββάτου μέρος τῆς νυκτός,

εἰς τῆς Μάνδρας τὸ Χαγιάτι

κι εἶναι τὸ τζάκι σιωπηρόν,

γεμᾶτον τὸ κανάτι.

Δίπλα ἡ νιότης μου ἀγλαή,

ἀντίκρυ μου ὁ ἔρως

κι ἔβγανε ἡ φωτιὰ τροφή,

ποὺ ἐγέννησεν τὸ θέρος.

Σὰν τώρα δὰ εἶναι ἡ στιγμὴ

ποὺ γεύομαι ζυγούρι,

ὦ κι ἔχει μιὰ δροσιὰ ἡ αὐλή,

ἔ Τζίμη, πιὲς ἕνα ποτήρι.

Τὸ παϊδάκι εἶναι τέλειον,
δὲς πῶς κυλᾶ ἡ ῥετσίνα,

Χαγιάτι εἶσαι ὄνειρον
καὶ τὰ περνᾶμε φίνα.

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην

1-6-2014

https://www.facebook.com/dimitris.ormanopoulos.9