Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Ματωμένον καλοκαίρι 1974



Ματωμνον  καλοκαίρι  1974


Φοροσα τ κοντν μου παντελνι
κα γεμτος χαρν, ξεκνησα ν πω σχολεον.
μουν περπου 15 τν
κα μρα το ξεχωριστ.


μουν ρωτευμνος μ τν μικρούλα Κύπρον!
Θ περνοσα π τ σπτι της,
πρα π τν σφαλτον,
μσα π τν νοιξιν
πο πλευε ν’ ναστηθ
κα ν συναγωνισθ τν καλοκαιρι
κα χρι χρι θ πηγαναμε σχολεον.


Τν εδα π μακρυ ν τρχ
κα μσα ες τ μτια της,
τ γαλζια τς γς ν ταξειδεουν
πνω σ στεφανωμνα ρματα,
μ γεννματα τς Κπριδος νθη.


Τρχοντας λιος θελε ν μ προλβ·
ν εναι ατς πο πρτος,
θ’ γγξ τν χειλιν της τν πρωινν δροσι.
Τ κορτσι μου, μεγλος μου ρωτας, Κύπρος μου,
ταν τ Φς γεννημνον μσα μου.


Γρισα τ κεφλι ψηλ, ν ερωνευθ τν λιον,
διτι μουν νεμος ταχς θαρροσα.
Μ πνω ταν σκοτεινι!
Χαμογελοσε γρια κα ο κραυγς της σκοτενιασαν τν γν.
φτυσε φωτι!
Κι ατ κολασμνη, τρχοντας διαβολεμνα
κα τν νεμον καγοντας,
γκλιασε τν μικρολα μου Κύπρον!


κραυγ τς μνας λλδος γγιξε τν ορανν,
σκστηκε ες τ δυ αγ
κα τ αμα τς Κπρου ξερνοσε.
Κυλσθηκα πνω της
κα βφοντας τ πρσωπν μου
μ τ αμα κα τ χμα πο τν γκλιασε,
ξαναγεννθηκα!
Ζε λλην τς Κπρου μσα ες τς καρδις μας,
κα τ κορτσι μας,
περιμνει ν τν κνωμεν σγκοιτην τς ζως μας…


Δεσποτκης τς Δαμητρς
λλην

24-6-2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου