Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Περὶ αὐδῆς καὶ γραφῆς…




Περ  αδς  κα  γραφς…


Τ καταδκη…
ν μν χω τν εννοιαν
 ν γεννηθ σ γλην λλου εδους,
ν μυρζω τν αγν τν γν,
ν γεομαι τν βροχν,
ν τρφομαι μ τ βις της,
ν ταξειδεω μσα ες τν πραντον σιωπν,
ν εμαι ζωντανς…


Κα μσα ες τ σκοτδι μ’ βπτισες μ τν αδν
κι πειτα μ ρθωσε γλσσα.
Μο επες ν μιλσω, ν φωνξω,
ν μαρτυρσω τν Λγον κα τν ρχν του·
μ πλι σ κτισες τοχον αμοβρον γρω της.
δωσες νομα ες τ χρμα κα τν δαν.
λυσδεσες τν γλην μου
κα τρα πις,
ν λγω μονχα ,τι θς δναμαι.


Τ καταδκη…
ν χω φωνν κα γραφν
κα ατ ν’ ποζητ τ φς,
 πο ζε φυλακισμνον
π τν φωνν κα τν γραφν…


 «φιερωμνον ες τν ουλαν Μρμηγκα»

Ζωγραφικὸν ἔργον τῆς Ἄννας Κανατᾶ
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=362020003886510&set=t.100002355417800&type=3&theater

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην
27 – 10 - 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου