Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Μύριες ἀράδες






 Μύριες ἀράδες


Μαῦρος ἤλιος τὰ μάτια μου καίει

καὶ τὸ κορμί μου

κυνηγημένον τῆς φωτιᾶς,

φρενιασμένον σὲ ἄμμον σκοτεινὴν γυρνᾶ.


Στεῖρα τὰ δένδρα,

μὲ ξέγυμνα κλαριά,

σκιὰ πουθενὰ,

τὸ κάλλος παντοῦ,

κολασμένον·

κι  ἐσύ,

Φὼς τοῦ Ὁμήρου

εἰς τὸ χῶμα σκλαβωμένον.


Χά!

Ἕλληνα!

σὲ πλοῦτον ψεύτην,

ντροπιασμένε!

Ἕλληνα!

εἰς τοῦ Ἐφιάλτου τὴν πλάνην

παραδομένε!


Χά!

Ἕλληνα!

κῦττα με·

εἶμαι ἡ Ἱστορία!

περνοῦν ἐμπρός μου αἰῶνες μύριοι,

μὲ μύριες ἀράδες μὲ αἷμα γραμμένες,

μὲ λεύτερες θάλασσες μὲ ἀκτὲς ἀνδρειωμένες,

μὲ γῆν ἀπ’ ἀγρίους καμμένην

καὶ ὑμνοῦν σε!


Σήκω ἀπάνω Ἕλληνα!

φωνάζει σε ὁ Κάλβος κι ὁ Σικελιανός,

φωνάζει  σε ὁ Παλαμᾶς κι  ὁ Σολωμός·

ὁ Βάρναλης, ὁ Ἑλύτης,

ὁ ἄνεμος κι ὁ ποταμός!



 Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς

Ἕλλην

21-12-2011

2 σχόλια:

  1. θερμά συγχαρητήρια αγαπητέ κε Δεσποτάκη.Εξαιρετικό και πολλά υποσχόμενο όλο το έργο σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαίρομαι ποὺ σᾶς ἀρέσει
    καὶ εὐχαριστῶ σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή