Παγίδα
Ἄν εἶσαι Γῆ σὲ φῶς,
ὁ κόσμος πλάι σου πῶς…
ἄν ἤμουν τοῦ Ὀμήρου ὁ Φώς,
ποτάμι έσύ, τὸ γάργαρον
κι ἐγὼ παγίδα γύρω σου,
τῆς Γῆς σου χῶμα νοτισμένον.
Χαμένος χρόνος ἡ ὁδός,
χωρὶς τὰ βηματά σου.
Δεσποτάκης
τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην
20 - 9 - 2026
Παγίδα
Ἄν εἶσαι Γῆ σὲ φῶς,
ὁ κόσμος πλάι σου πῶς…
ἄν ἤμουν τοῦ Ὀμήρου ὁ Φώς,
ποτάμι έσύ, τὸ γάργαρον
κι ἐγὼ παγίδα γύρω σου,
τῆς Γῆς σου χῶμα νοτισμένον.
Χαμένος χρόνος ἡ ὁδός,
χωρὶς τὰ βηματά σου.
Δεσποτάκης
τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην
20 - 9 - 2026
Τῆς ψυχῆς βήματα
Ἀπὸ τὸν κόσμον ἦλθες τῆς βροχῆς
καὶ τῆς βροντῆς·
στὸν ὦμον, στὸ δισάκι σου ἔφερες
τὸν κόσμον τῆς ἐντροπῆς.
Σὲ μιὰ στιγμὴν πρωινῆς φωτιὰς
μιᾶς ἀστραπῆς,
κάποιας ἴσως τοῦ χρόνου ἀνταύγειας
αὐτῆς τῆς σιωπῆς,
πίσω μὲ θάρρος ἄφησες
τοῦ κόπου σου τὸ σκότος!
Σὰν χιονισμένος Ὄλυμπος, καθάριον
ἐμπρὸς τὸ πρῶτον βῆμα.
Μὲ ἄδειον σακοῦλι στὴν ζωή,
τώρα τὰ κρίνα ἀγγίζεις·
στὰ μάτια Αἰγαῖον καὶ ξαστεριὰ
καὶ στὴν ψυχή σου ἐλευτεριά.
Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην
16 - 12 - 2025
Ἡ
μεγίστη ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου, μυριάδες ἔτη πλέον, εἶναι νὰ ζήσῃ λίγο ἀκόμη. Ἐν
μέρει τὰ καταφέρνει. Ὅπως κατάφερε ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ὁπού ἐκατοικοῦσε σὲ σπήλαια
καὶ σκότωνε τὸν ἄνθρωπον, νὰ κάνῃ τὸ ἴδιον σήμερα. Κανένας θεὸς, κανένας βασιλιάς,
καμμία σωτηρία… Διότι μέσῳ τοῦ «πολιτισμοῦ» κάναμε τὴν ντροπή, ἀρετή… Γι’ αὐτὸ ἡ
Γῆ κατὰ διαστήματα, ἐπανεκκινεῖ τὴν ζωή, τοποθετῶντας μας πάλι σὲ σπήλαια…
«Φωτογραφία διὰ χειρὸς Βιολέττας Μελέτη»
Δεσποτάκης τῆς
Δαμητρὸς
Ἕλλην
27/5/2025
Ἐλευθερία ἀπὸ κάθε ἐλευθερία
Τῆς εἰρήνης μὲ
ἐμάγεψεν ἡ ὁδός
καθὼς τὸ βασίλεμα
μοῦ ἔφερε τῆς ζωῆς τὸ γάλα.
Ἡ φωνή,
βασιλικὴ κορῶνα, τοῦ φωτὸς ἐντολή,
ζῆσε μοῦ εἶπε…
Ἄσε τὸ γαλήνιον
τῆς γνώσεως ἀνάγνωσμα,
στολίδι στὰ
λουτρὰ τῆς ὡραίας ὄμορφης ῥοῆς,
στὰ παραμύθια
ἀνάμεσα νὰ στέκῃ
εἰς τῶν αἰσθήσεων
τὴν πύλη.
Μόνη ἀλήθεια,
ἡ ἀλήθεια·
τῆς φύσεως ξυπνᾶ
τὸ ῥίγος·
ἀνάμεσα εἰς τὴν
αὐγὴν καὶ τὸ σκότος,
φῶς ὑπάρχει ἀπόλυτον.
Δὲν εἶναι τῆς
μοῖρας ἡ ὥρα κολασμένη,
τοῦ ἀδελφοῦ δὲν
εἶναι τὸ αἷμα ἐλπὶς χαμένη,
μήτες κάποια
ψυχή, φῶς ποὺ προσμένει.
Τῆς γῆς εἶναι
μυρωδιὰ ποὺ βγάνει τὸ χῶμα,
μιὰ σιωπὴ ποὺ
μᾶς βάνει στὸ στόμα.
Δὲν εἶναι ἔρωτας ἡ πανσέληνος
μήτες θυσία τῆς ἐλιᾶς ὁ κότινος.
Δὲν εἶναι ὁ δρόμος μία στιγμὴ
οὔτε ἡ ζωὴ ἴση μὲ μίαν τοῦ πόνου κραυγή·
κι ἄν κάποια πέτρα τὴν ἄνοιξιν μυραίνῃ,
θυμίσου ἄνθρωπε, αὐτὴ σ’ ἀνασταίνει.
Ὁ λόγος ὁ φθόνιος καὶ ὁ δόλος,
ἐστὶν κατάρα,
ἡ γαλήνη ὅμως, ἡ μπέσα καὶ ἡ εὐγένεια,
εἶναι τοῦ νοῦ ἡ λαχτάρα.
Τῶν ἀνέμων
δικαστὴς
καὶ τῆς καταιγίδος
θαρρῶ, γενναῖος,
τῶν ἀνόων
ποινή,
Ἐλευθερία, ἀπὸ
κάθε ἐλευθερία…
Ὁδηγὸς εἰς τὸ
γλυκὺ τοῦ δάσους ἀντάμωμα,
τὸ γέρμα τοῦ
Αἰγαίου χάδι μιᾶς πνοῆς,
τοῦ πρώτου ἡλίου
ἐρέθισμα τὸν ἔρωτα σὰν κυνηγᾶ·
μὰ σὰν τὰ μάτια
ἀνοίξουν,
ἰδοῦ,
τὸ ὄνειρον,
ζωή.
Ὑπάρχεις·
κάτοικος τῶν
ματιῶν σου ἡ καλημέρα·
φῶς βρίσκει ὁ
καθείς,
βιολετὶ ξημέρωμα
ὅμως…
Δεσποτάκης
τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην
1 –
11 – 2024
Ἄνευ πιέσεων.
Εὐτυχία = Ἐλευθερία·
καὶ ἐλευθερία γιὰ ἐμένα
σημαίνει νὰ ξυπνῶ τὸ πρωί,
ἄνευ πιέσεων ὑποχρεωτικῶν.
Νὰ περνῶ τὴν ἡμέραν μου δῆλα δῆ,
πράττωντας ὅ,τι ἔχω ἐγὼ ἐπιλέξῃ,
ἀδιαφορῶντας γιὰ τὰ θέλω τοῦ καθενός,
ποὺ θεωρεῖ πὼς εἶναι μέρος κυρίαρχον τῆς ζωῆς μου.
Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην
15/2/2025
ΥΓ: Φωτογραφία διὰ χειρὸς
Βιολέττας Μελέτη.